maandag 4 december 2017

slapen, praktisch


We kennen de theorie:  kapitaal allocatie (b)lijkt nuttig.

Maar wat doen we ermee? 

Durven we die kennis ook in de praktijk te gebruiken?


Bijvoorbeeld, dicht bij huis. 


Op dit moment is Colruyt een interessante case.  Onpopulair blabla,  maar een heel goed management met een goeie kapitaal allocatie, ...   en een sterk track record. 
Je kan er op letten:  de pers en analisten focussen op weinig relevante details, terwijl de belangrijke dingen overzien worden.
Deels omdat de goeie dingen goed verstopt zitten in de cijfers - bijna zo grappig als bij Tessenderlo.

de bear case:  Volgens Estelle Weingrod is de waardering van dergelijk bedrijf veel te hoog: "onrealistisch" en dient men dit aandeel te shorten. 


Een andere is FNG.   Uitermate goeie kapitaal allocator in een verschrikkelijk moeilijke sector (anders vergaar je geen 100m euro op enkele jaren in  oorlogszone mode retail, starting from scratch).
helaas is hij heeeel spaarzaam met informatie, en is z'n track record - hoewel spectaculair- minder lang dan bij de Colruyts.
Daarnaast werkt hij graag op het scherp van de snee - gebruikt altijd veel vreemd kapitaal.

Waarop moet men letten wanneer er bijna geen informatie is?  Kijk naar de insiders!
Het valt op dat alle insiders veel liever aandelen FNG bezitten dan cash.


Da's - net als bij de familie Colruyt-  vaak een sterke indicatie dat het meer waard wordt geacht dan dat het momenteel kost.

de bear case is simpel:  mss heeft Penninckx totnogtoe vooral hoerenchance gehad, en heeft ie ditmaal teveel hooi op z'n genomen en is het bankroet nakend.






donderdag 30 november 2017

weg is weg


goegel finans is onthoofd.  Ik had talloze portfolio's ("lijstjes") met firma's die ik in de loop der jaren tegengekomen ben  en waardevol genoeg acht om te bewaren.


Gone,  RIP.

Nu kunnen we met een schone lei (her)beginnen. 


Doch aan de huidig geldende waarderingen, heb ik er weinig zin in. 

Leuker na een crash te woelen in het puin  en de parels eruit te zeven.




dinsdag 28 november 2017

slaperig vermogend worden

Highlight:

"The conclusion Mr Martelli draws is that good capital allocation by management trumps growth when it comes to picking the best stocks. While AutoZone's sales only grew 6 per cent from 2000 to 2013, its earnings per share grew 22 per cent over this time. This was driven by operating margins increasing from 11 per cent to 19 per cent and the company using its substantial free cash flow to buy back 73 per cent of its outstanding shares. This, in turn, allowed the company to triple the single most important gauge of corporate management competence — return on invested capital or the amount of profit made for each dollar of capital invested by management in a business."



confirmation bias alert, kweetet.


donderdag 23 november 2017

Fair trade, we have a winner!


Er is een vervolg!!


Jawel,  deze anekdote heeft zich herhaald !!


Als ik het zou verzinnen, u zou me opnieuw niet geloven.


Zodus, de hele "fair trade" zwik had niks door toen de BCU cooperatieve leeggeroofd (=heel vele miljoenen dollar) werd door het management.

Nu, ze zijn dan in een zijstraat te rade gegaan bij de zogezegde "Gumutindo" cooperatieve. Wat nooit een cooperatieve was, maar at the end of the day, who cares?  

En hebben daar jarenlang zaken mee gedaan.  Het duitse GEPA label verkocht hun "mount elgon" koffie  en zelfs de cooperatieve briljante berlijnse Tageszeitung  (TAZ)  vertikte gaarne de Gemutindo "Tazpresso".

Neven anekdote.  Een jaar of drie geleden zat ik in cattle class op een nachtvlucht naast een fair trade tist, die net terugkwam van een "audit" bij Gumutindo,  en die was z'n verslag aan het typen op z'n schootcomputer. 
Ik vond zijn verhaaltjes bijzonder amusant.  Heb efkes overwogen om hem op de goorste ongerijmdheden te wijzen -  maar waarom?  het is in de interesse van de auditor om het thuisfront blaasjes wijs te maken,  anders mag ie immers volgend jaar thuis blijven ipv snoepreisjes naar de tropen te versieren...

Nu, naar Gumutindo hoeft ie niet meer te gaan:  de CEO heeft de pre-financing op zak gestoken,  de boeren betaaltd met IOU's,  en de koffie aan derden doorverkocht. 
Sindsdien ontbreekt elk spoor van de CEO en de gumutindo "cooperatieve" is niet meer.
:-))))))))

U kan het zelf effe uitrekenen,  Gumutindo kocht ca. 800-1000 ton premium washed arabica per jaar. Laat ons conservatief zijn en ervan uitgaan dat hij 50% pré-financierde,  dus hij is gaan lopen met het equivalent van 1.200.000-1.500.000 kilo premium washed Arabica minimum  @1,50 USD/pond.  


Dit alles, meine Damen und Herren,  unter dem GEPA "fair trade" Label. 

Oeps, fair trade auditors hadden kennelijk effe vergeten dat 3-4miljoen $  best een hoop geld is, zelfs in een derdewereld land.

Geen woord te vinden over waarom de gepa Mount Elgon koffie niet meer in het assortiment zit. Enfin, misschien vinden mijn lezers het ergens: 
https://www.gepa-shop.de/essen-und-geniessen/kaffee-espresso.html


Nu, de cirkel is weer rond.  Ze hebben nu "ankole" ontdekt.  Een aandachtig lezer weet dat de Ankole farmers mijn interesse genieten - er bestaat toch dit formidastisch rapport over hun "fair trade"  stoten. 

élément comique: een kritische lezer heeft die onbetrouwbare post bij wikipedia gelinkt onder fair trade,  en intussen is dit zowat de meest gelezen post alhier.  


Fair trade, het blijft lachen, gieren, brullen.


vrijdag 17 november 2017

zilveren zweef valk



Zoals bekend heeft de GTF van Pratt&Whitney enkele goed gedocumenteerde kinderziektes.

Minder bekend is dat de concurrent, evenmin vlot van start ging, de LEAP voor de 737Max zorgt ook voor vertraging.


Echter,  het minst bekend,  is de vijfvoudige (5X) hoofdvogel, een valk.   Een franse vogel van Dassault, de Falcon 5X  (boze tongen leggen de nadruk op "con")

Een frans onderonsje,  franse bouwer,  die kan enkel met franse motoren vliegen,  en bestelde dus een motor bij de franse ster : Safran.

En om het allemaal wat professioneler te doen lijken, kreeg de motor een engelse naam: de Silvercrest.

Natuurlijk zijn de fransen onder elkaar wat anders dan anders,  en dus moest de motor wat anders dan anders zijn.  1 of andere niet al te snuggere bully - zonder twijfel eentje van een zogenaamde elite school  (het summum van de locale interpretatie van "égalité", uiteraard),  drukte dus een revolutionair ontwerp door. 
Natuurlijk, dat er misschien technische redenen waren waarom de voorgangers dit ontwerp niet gebruikten voor dit type motor,  had de ontwerper niet door.  Allez, nog niet.
 Was wellicht op cursus Engels om de naam van z^n creatie te leren uitspreken.

De introductie van de vlieger heeft nu al zoo veel jaren vertraging - doordat de motor simpelweg niet werkt (!!) -  dat Dassault op hun persconferenties er niet meer over wil praten.  Dat moet een top manageur van Safran maar doen, LOL.

Natuurlijk heeft men bij Safran niet de liberté of de fraternité om toe te geven dat hun design niet deugt,  ze willen slechts "kleine wijzigingen" doorvoeren aan hun silvercrest. 
 
Ergo, postponed until unknown. 



Het geeft wel een hint dat de "barriers of entry" voor een concurrent om een nieuwe motor aan te bieden,  nogal hoog liggen.  Als zelfs geëtableerde motorenbouwers zichzelf nog muurvast kunnen rijden.


Het lijkt geen geheim dat de technische expertise bij Rolls Royce bijzonder groot is. Ondertussen heeft de XWB al meer dan 1.000.000 vlieguren op de klok, kennelijk zonder reliability issue. Wat voor een motor die "from scratch" werd ontworpen,  ongelooflijk is...